03.05.2019
03.05.2019

А гайда па крапіву! Вельмі смачную траву!:)

logo
Думкі ўслых
198 054
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A
Ці ведаеце вы, што ў Англіі ўжо больш за 20 гадоў праводзіцца чэмпіянат (!!!) па паяданню… крапівы?! Хацелі б паўдзельнічаць? Асабіста я – не, бо ў мяне і ад выпадковага дакранання на руках адразу пухіры з’яўляюцца. А яшчэ ў Англіі з крапівы робяць… віно! Зацікавіліся? Хацелі б зрабіць таксама? Тады – наперад, па пякучку! Для трох літраў віна яе трэба назбіраць усяго толькі… 40 кілаграмаў!:)

Нарэшце і мы прычакалі зеляніны. Дзьмухаўцы цвітуць, крапіва раскашуе… Самы час яе, маладзенькую, нарваць ды не на віно пусціць, а зварыць першую страву. Паколькі ў беларускай мове няма слова «щи», а ёсць толькі адпаведнікі «капуста» альбо «бацвінне», назаву нашу ўлюбёную страву проста: суп з крапівы.

Вось любяць яе ў нашай сям’і – і ўсё тут! «Гэта… ад беднасці?!» – чула і такое пытанне. Не-а… Гэта – ад турботаў пра здароўе! Хочацца вітамінаў натуральных ды мікра-макраэлементаў. А іх тут, як сцвярджаюць даследчыкі, багата. Гэта і вітаміны А, В, С, Е, К, і медзь, марганец, жалеза, бор, нікель… Ёсць чым захапіцца! Калі няма супрацьпаказанняў да ўжывання, вядома ж.

Але спачатку – пра станоўчае. Крапіва, па прызнанні тых жа даследчыкаў, ужываецца з мэтай прафілактыкі і лячэння анеміі, узмацнення стрававання і паляпшэння абмену рэчываў, выводзіць шкодныя рэчывы з арганізма… І ўвогуле, гэта – своеасаблівы полівітамінны канцэнтрат. І, па меркаванні вучоных, крапіва нават здольная паніжаць узровень цукру ў крыві.

Але… Як заўсёды – ёсць «але»… На жаль. Нельга ўжываць крапіву ў любым выглядзе тым, хто церпіць ад мочакаменнай хваробы, захворванняў нырак. Паколькі яна павышае згусальнасць крыві, нельга есці гэтую траву пры варыкозе. Цалкам забаронена яна пры цяжарнасці і дзецям да трох гадоў. А вось маладым мамам, якія кормяць, есці яе можна і трэба. Калі, вядома ж (і гэта адносіцца да ўсіх), няма на крапіву алергіі.

Ну, а тым, каму можна… Наперад, па карысную пякучку! 40 кілаграмаў збіраць не трэба. Так, добры жмут, каб на суп для сямейнікаў хапіла. І не забудзьцеся пальчаткі! Інакш і есці пасля не захочацца… Па крапіву накіроўваемся ў экалагічна чыстыя месцы. Не збірайце яе ў непасрэднай блізкасці ля ажыўленых транспартных шляхоў, на звалках і г.д. Да таго ж, яна павінна быць яшчэ маладой. Інакш не пражуеце! І карысці ад старой будзе няшмат.

Сабралі, перабралі ў пальчатках?! Можна пачынаць гатаваць. Як заўсёды смяюся, самае смачнае ў супе з крапівы – гэта… курынае мяса! Плюс яйка. Плюс смятана. «Э, дык гэта суп з сякеры?!» – скажаце вы. Ну, не зусім. Чыстую крапіву есці не так ужо і цікава. Хаця можна. Але ж мы не ў Англіі…

Рэцэпт! Пачынаем з прыгатавання булёну з курыцы (хто з якіх яе частак прывык гатаваць). Пасля закіпання ў ваду, апрача птушкі, дадаем таксама цыбуліну з шалупіннем, нарэзаную долькамі моркву і каранёвую пятрушку. Праз гадзіну булён здымаем з агню, працэджваем. Мяса курыцы разбіраем на дробныя кавалачкі і разам з морквай ды пятрушкай вяртаем у булён.

А за той час, пакуль ён гатуецца, маладую крапіву старанна прамываем, апускаем у салёны кіпень, адварваем да мяккасці (у іншай каструлі пры адчыненай накрыўцы). Адкідваем на друшляк, абдаем халоднай вадой. Адціскаем, дробна рэжам, апускаем у булён. Перамешваем і даем яшчэ хвілін 5 пагатавацца…

У талеркі змяшчаем кавалачкі адварнога яйка, зеляніну. Наліваем суп, дадаем смятану і… Смачна есці!

«Фактычна рэстаранная страва!» – жартуюць заўсёды ў нашай сям’і. Зрэшты, магчыма, дзесьці і ў Мінску можна адшукаць у рэстаранах такую, прама скажам, экзотыку. Раней жа на вочы трапляла інфармацыя, што няма ў Беларусі пастаўшчыкоў крапівы, якая ж яшчэ павінна прайсці экспертызу… А вось у Кіеве быццам бы такі суп можна заказаць.

Але навошта нам аддаваць грошы ў тых жа рэстаранах, калі першую страву з крапівы рэальна прыгатаваць самім?! І танней, і смачней, і… Колькі хочаш! Ці не так?!

Падпісвайцеся на наш канал у Telegram, групы ў Facebook, «УКантакце», у «Аднакласніках» – і будзьце ў курсе свежых навінаў! Толькі цікавыя відэа на нашым канале YouTube, далучайцеся!

Матэрыялы на сайце 24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце 24health.by.

198 0 54

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя.Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень.У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка».У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых».З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.).Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.