22.05.2019
22.05.2019

Ах, якое сонца майскае... пякучае

logo
Думкі ўслых
110 066
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A
Вось не хоча апошнім часам наша прырода быць гэткай жа памяркоўнай, як большасць беларусаў! Дзе ўмеранасць?! Дзе разумнае чаргаванне цеплыні-гарачыні і дажджоў? Не ліўняў з градам, не ветру, які зносіць, здаецца, усё на сваім шляху… А каб так: пастаяла сонечнае надвор’е  – паліло перасохлую зямлю. І далей гэтак жа, па плану. Эх, мары-мары…

А ў маі найчасцей бывае па-іншаму. З’явілася сонца – і мы радасна спяшаемся распрануцца, каб пазагараць. Забываючыся пра тое, што патроху трэба, паступова. А мы – адразу, даўжэй і пабольш, імкнучыся назапасіць сонечных промняў у арганізме, бо так адчайна засумавалі па цеплыні!

Але ж сонца майскае – каварнае і пякучае. Здаецца – ну, яшчэ хвілінку, яшчэ пяць хвілінак, а тады надзенем кашулю з доўгім рукавом. Але чаму ж так смыляць рукі-ногі?! А гэта ўжо чырвань ад сонца пайшла. Падсмажыліся! Вось табе і пяць хвілінак. Цяпер хутчэй па крэмы-бальзамы ці па тую ж смятану, каб зняць пачуццё смылення. Аздаравіліся, называецца…

І спыніцца  б на гэтым, стаць больш асцярожнымі. Ды дзе там! Смыленне-чырвань праходзіць, саступаючы месца неблагому такому загару. І, дачакаўшыся чарговых пагодных майскіх дзянькоў, мы зноў спяшаемся распрануцца… Бо ў галаве – спрэс станоўчае. Выпрацоўка вітаміну Д, сератаніну для выдатнага настрою, умацаванне імунітэту…

«А што, гэта ўсё няпраўда?!» – запытаецеся вы. Ды праўда, праўда. Толькі і шкоднасць каварнага майскага сонца не трэба недаацэньваць. А я пра ўсё гэта думаю і разважаю, бо сама штогод апынаюся ў шэрагу тых, каму ў маі яно для загару – у радасць.

Не скажу, што гэта – мая мэта. Асабліва-то і не люблю загараць. Тым больш, лежачы на адным месцы. Проста так атрымліваецца – у працэсе шчыравання на дачы па выхадных. Ну горача ж у кашулі з доўгім рукавом увесь час! Таму спачатку загараю пяць хвілін… А, ну сонца ж быццам бы і не так смажыць. Яшчэ пяць… І яшчэ… У выніку да зваранага рака далекавата, але рухаюся ў правільным кірунку.

А вучоныя ж сцвярджаюць, што менавіта вось такая быццам бы неадчувальнасць – самая небяспечная, у тым ліку і ў веснавым яшчэ месяцы маі. Бо сонечная радыяцыя, аказваецца, дастаткова моцная, каб нанесці шкоду непадрыхтаванаму арганізму. Плюс паветра яшчэ недастаткова і нядоўга прагрэтае. Таму і здаецца, што ад веснавога пяшчотнага (быццам бы!) сонейка яшчэ няма патрэбы абараняцца.

«Ёсць патрэба!» – пераконваюць нас шматлікія даследчыкі. І нагадваюць: крэмы ад сонца, галаўныя ўборы, спецыяльныя акуляры ў маі ўжо больш чым дарэчы – яны неабходныя! Бо скура пасля зімы-вясны з невялікай колькасцю сонечных дзён перад сонцам якраз і не абароненая ў маі. А гэта і алергія, і апёкі, і заўчаснае старэнне, маршчыны, пігментныя плямы… І даволі сур’ёзныя захворванні можна займець (цьфу-цьфу-цьфу!).

А пра тое, што пры гарачыні неабходна як мага больш ужываць чыстай вады і ўмерана – мінеральнай, памятаем?! Зрэшты, вось тут арганізм сам хутчэй нагадае – смагай. Але каб у галаве ўключыўся ўяўны будзільнік, які б прымусіў абмежаваць напачатку знаходжанне на сонцы… Не заўсёды своечасова, на жаль, ён у мяне запускаецца. А ў вас?!

…Атрымаўшы ў мінулую нядзелю на дачы пачырваненне лытак (умеранае), твару і шыі (невялікае), уключаю галаву! Цяпер буду загараць патроху і непрацяглы час. Зрэшты, прыгадаць пра гэта пасля першага такога сёлетняга лёгкага «падсмажвання» яшчэ нядрэнна, як мне падаецца. Таму і пішу гэтыя думкі ўслых. Каб і вы таксама ўспомнілі, што майскае сонца можа быць не толькі сябрам…

Таму закупляемся крэмамі «да», «для» і «пасля», бяром з дому сонцаахоўныя акуляры, галаўны ўбор і… Толькі прыемных усім уражанняў ад сонца! Яго пяшчотных, а галоўнае – неагрэсіўных дотыкаў…

Падпісвайцеся на наш канал у Telegram, групы ў Facebook, «УКантакце», у «Аднакласніках» – і будзьце ў курсе свежых навінаў! Толькі цікавыя відэа на нашым канале YouTube, далучайцеся!

Матэрыялы на сайце bel.24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце bel.24health.by

110 0 66

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя.Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень.У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка».У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых».З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.).Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.