24 Сакавіка
24.03.2020

Чаму жанчыны не сыходзяць ад аб'юзераў

logo
Пабудуй стасункі
296 0 23
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A
Штораз пад публікацыямі пра аб’юзіўныя адносіны ў пары або сям’і (аб’юзер – чалавек, які ўчыняе гвалт, выходзячы за рамкі дапушчальнага. – заўв. рэд.) з’яўляецца каментатар, які задае адно і тое ж пытанне: «Чаму жанчыны не сыходзяць, калі ўсё так дрэнна?» Шмат каму здаецца, што ў сучасным свеце разарваць адносіны нічога не варта: статус адзінокага ці разведзенага чалавека больш не з’яўляецца кляймом і не ганіцца грамадствам. А ў паводзінах жанчынаў, якія не разрываюць відавочна аб’юзіўныя адносіны, актыўна шукаецца падвох. Як у выпадку са згвалтаваннямі: занадта задзірліва апранулася, выпіла лішку, пайшла ўвечары ў клуб.
Аб'юзер. Аб'юзерныя адносіны.

Толькі тут супраць пацярпелай прыводзяцца іншыя аргументы. Людзі лічаць, што жанчына застаецца ў хваравітых адносінах дзеля ўласнай выгады. Ці таму, што ёй падабаецца быць падуладнай. Або – трэба быць больш памяркоўнай, давяла мужыка. У любым выпадку меркаванне большасці зводзіцца да аднаго: не разрываць адносіны – выбар самой жанчыны і, адпаведна, яе ж праблемы. Але не сыходзяць жанчыны не таму. Няздольнасць разарваць адносіны, што прыгнятаюць, падмацоўваецца шматлікімі іншымі фактарамі, пра якія мы распавядзем падрабязней разам з псіхолагам сайта Redsale.by Юліяй Мызянковай.

1. Аб’юзер падпарадкоўвае ахвяру.

Аб’юзіўныя адносіны будуюцца на маніпуляцыях, якія пераконваюць ахвяру ва ўласнай бездапаможнасці, мізэрнасці і безабароннасці. І – немагчымасці пражыць без аб’юзера. Жанчына не проста робіцца залежнай, а пераконвае сябе ў гэтым. Яна пачынае сапраўды верыць, што яе жыццё без гэтага партнёра немагчымае. А аб’юзер крок за крокам працягвае разбураць і падпарадкоўваць яе асобу.

Аб'юзер. Калі мужчына ў сям'і падпарадкоўвае жанчыну.

У аснове падобных адносінаў ляжыць прага бязмежнай улады над чалавекам. А звыклы фармат адносінаў, калі мужчына – здабытчык, а жанчына – захавальніца агню, аб’юзеру толькі выгадны: розніца паміж кантролем і клопатам звычайна не ўсведамляецца да апошняга. Яго мэта – кантраляваць сваю ахвяру, таму, прыкрываючыся клопатам, аб’юзер пачынае пераразаць усе нітачкі, якія злучаюць жанчыну з іншымі людзьмі, прыкрываючыся добрымі намерамі.

Выбіраць ёй тую вопратку, якая падабаецца яму: «Я хачу, каб ты была самая прыгожая». Забараняць хадзіць кудысьці не з ім, бо «я баюся за цябе, раптам з табой нешта здарыцца?!» Выдаляць кантакты ў тэлефоне, бо «гэтыя сяброўкі на цябе дрэнна ўплываюць». Папрасіць сысці з працы, бо «навошта табе напружвацца, я дастаткова зарабляю». Перашкаджаць стасункам з бацькамі: «Твае бацькі мяне не любяць, я не хачу, каб мы з-за гэтага сварыліся». А потым ахвяра аказваецца ў шчыльным кокане «клопату», які цалкам пазбаўляе яе самастойнасці.

Аб'юзер. Калі мужына падпарадкоўвае сабе жанчыну.

2. Ахвяра ўсё яшчэ кахае і спадзяецца на лепшае.

Пачуцці не знікаюць па загадзе. На жаль, такая чалавечая прырода. А разам з надзеяй на лепшае гэта прыводзіць менавіта да таго, што жанчына трымаецца за адносіны толькі з-за кахання. Самая вялікая памылка ў падобных адносінах – «ён зменіцца».

Аб’юзер часцяком будуе ў галаве ахвяры ідэальную карцінку сябе – і таму жанчына нават не ўсведамляе, чаму партнёр так змяніўся, бо ён быў такім абачлівым, клапатлівым, уважлівым… І ва ўсім вінаваціць сябе, і імкнецца гэта выправіць, верачы, што як толькі зменіцца яна, усё вернецца на свае месцы.

3. З эмацыянальных арэляў цяжка саскочыць.

Аб’юзер часцей за ўсё чаргуе перыяды клопату з перыядамі гвалту. Гвалт ужываецца не толькі псіхалагічны: падпарадкоўваць ахвяру эфектыўна і сілай. У нашым грамадстве распаўсюджана меркаванне пра тое, што біць сваіх жанчын – гэта нармальна: так павялося спрадвеку. І многія жанчыны зміраюцца з гэтым.

Аб'юзер. Мужчына збівае жанчыну.

Пабоі ў звычайных і аб’юзіўных адносінах адрозніваюцца сваёй перыядычнасцю: аб’юзер наўмысна арганізуе перыяд зацішша пасля збіцця, акружаючы жанчыну нерэальнымі клопатам і ўвагай і ўнушаючы ёй думку: гвалт быў выпадковасцю, больш такога не паўторыцца. І падчас кожнай «адлігі» жанчына пачынае верыць: шлюб альбо адносіны яшчэ можна выратаваць. Але, даючы шанц аб’юзеру, яна забірае яго ў сябе.

4. Ахвяра «сама вінаватая» ва ўсім.

Натуральна, аб’юзер ніколі не прызнаецца, што ён у чымсьці вінаваты. Для яго лепшы спосаб павярнуць сітуацыю ў свой бок – перакласці віну на жанчыну. А ў ахвяры, як мы памятаем, «прамытыя мазгі».

Многімі маніпуляцыямі аб’юзер з самага пачатку адносінаў пераконвае жанчыну ў тым, што яна заўсёды «больш вінаватая» за іншых. Спачатку мякка і пяшчотна, потым – агрэсіўна: разбіла талерку – «дурнічка мая крыварукая, будзь больш акуратнай наступным разам». Перасаліла суп – «пашанцавала табе, што я такую няўмеху ў жонкі ўзяў, хто б яшчэ з табой ажаніўся».

Затрымалася на працы з-за аўралу – «сама вінаватая, не ўмееш рабіць усё ў тэрмін». Не прыгатавала тое, што ён хацеў – «ты ніколі мяне не слухаеш і робіш усё па-свойму». Збіў яе – «гэта ты мяне справакавала: не так глядзела, голас павысіла» і г.д.

Загадзя аб’юзер яшчэ і «праграмуе» ахвяру, распавядаючы ёй, што не варта рабіць і якое пакаранне за гэта будзе. Дроў у агонь падкладаюць і навакольныя, сумняваючыся ў праўдзе, прапаноўваючы жанчыне пашукаць прычыну ў сабе – і паўтараючы тое самае «сама вінаватая».

5. Ахвяры няма куды сыходзіць.

Лёгка раіць пасля першага ўдару збіраць чамаданы і бегчы ад тырана. Гэта ідэальны выхад толькі ў тэорыі: часцяком ахвяры проста няма куды ісці. Бацькі могуць не прыняць дачку назад – невядома, якія ў іх адносіны. Запаветныя «па 500» у нашай краіне зарабляюць далёка не ўсе.

І ўявіце, якія шанцы ў жанчын, што працуюць на нізкааплатных спецыяльнасцях ці не працуюць наогул па падгаворванні мужа. І калі адной у такіх умовах яшчэ можна выжыць, дык пры наяўнасці дзяцей  парада збіраць чамаданы не працуе ад слова «зусім».

6. Ахвяра запалоханая.

Нярэдка аб’юзер дае ахвяры зразумець, што будзе, калі яна сыдзе. Спойлер: нічога добрага. Асабліва калі практыкуецца фізічны гвалт: збіўшы жанчыну да паўсмерці, аб’юзер можа прыстрашыць, што наступны раз можа быць апошнім. І яна паверыць у гэта, улічваючы ўсю падаплёку падобных адносінаў.

Няма нікога больш небяспечнага за садыста, які можа пазбавіцца каханай марыянеткі. Ён пагражае не толькі самой жанчыне, але і яе блізкім. І з-за страху гэтыя адносіны не разрываюцца.

Адказаць на галоўнае пытанне можна проста: жанчыны не сыходзяць, бо не могуць. Па сутнасці, яны псіхалагічна зламаныя, загнаныя ў пастку, з якой без старонняй дапамогі не выбрацца. І самае горшае, што грамадства можа зрабіць для іх, – працягваць пераконваць у тым, што ахвяра сама вінаватая ва ўласным выбары і гвалце, учыненым над ёй. Гвалт ёсць гвалт, фізічны або псіхалагічны – не  мае значэння. І ні ў якім разе нельга яго апраўдваць.

Падпісвайцеся на наш канал у Telegram, групы ў Facebook, «УКантакце», у «Аднакласніках» – і будзьце ў курсе свежых навінаў! Толькі цікавыя відэа на нашым канале YouTube, далучайцеся!

Матэрыялы на сайце 24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце 24health.by.

296 0 23