8 Лютага
08.02.2019

Нервам – не! Перажыванням – СТОП!

logo
Думкі ўслых
200 0 34
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

Не паспяваеш зрабіць заданне ад начальства своечасова – стрэс-ціск-гіпертанічны крыз. Перажываеш з-за страты працы – самаедства-сэрца-інфаркт. Не высыпаешся з-за праблем – галаўны боль-маршчыны-знясіленне. І гэта не ўяўнасць, не адцягненыя схемы, а, на жаль, сумныя рэаліі жыцця.

Здаецца, выраз «Не нервуйся, нервовыя клеткі не ўзнаўляюцца» ўсе засвоілі ўжо даўным-даўно. Хаця вучоныя і кажуць, што гэта – проста міф. Маўляў, навукай даказана, што ўзнаўляюцца! І нават генерыруюцца адразу ў трох месцах чалавечага арганізма. Але і ведаючы гэта, перажываем мы з кожным годам чамусьці не менш, а больш.

І часцяком – нават з-за дробязяў. Што ўжо казаць пра такія сур’ёзныя рэчы, як страта працы, хвароба блізкіх ці ўласная, «падставы» ад тых, ад каго не чакаў такой «падлянкі». Падразанне машыны ў шчыльным патоку... Прычын – тысячы, рэакцыі – падобныя. Перажыванні, стрэс, праблемы са здароўем. І рады былі б рэагаваць больш спакойна, але ж не атрымліваецца.

Не, шляхам доўгіх і ўпартых трэніровак пэўнага спакою ў стрэсавых сітуацыях усё ж можна навучыцца дасягаць. І штосьці з агульнавядомых парадаў падабраць для сябе атрымліваецца таксама. Вось мне, напрыклад, падабаецца гэта – уявіць, што ўсё тое прымроенае ўжо адбылося (у страху ж – памятаеце?! – вочы вялікія). І дайсці ў думках да самага заканчэння. І што ў выніку?! А нічога! У сэнсе, страшнага – нічога. Не будзе. Але для такога супакаення таксама патрэбны час.

Шкада, што няма ўніверсальнага спосабу, які б спрацоўваў стопрацэнтна ў любой стрэсавай сітуацыі для ўсіх і адразу. Таму самае лепшае – калі раптам пачынаеш штосьці непрыемнае ўспрымаць спакойна. Вось такія сюрпрызы ўсё часцей робіць арганізм.

Але я заўсёды перажываю і засмучаюся, калі камусьці з блізкіх ці сяброў дрэнна. «Мне ўчора было так страшна, – піша ў сацыяльных сетках сяброўка з іншага горада. – Ціск быў – 180х130, сэрца, левая рука адымалася…» Адразу ж пытаюся, ці выклікала хуткую. «Так, патэлефанавала, – адказвае яна. – Бо спужалася, думала – паміраю. Але там распыталіся пра сімптомы, параілі, што з лекаў прыняць. І калі адразу не палепшае – тэлефанаваць зноў. А прыехаць пакуль фізічна не могуць – столькі выклікаў».

Ну вось і атрымліваецца, што ратаваць сябе трэба самой. Добра, што былі тыя лекі і што дапамаглі! А ўвогуле… Як я звычайна апошнім часам кажу ў стрэсавых для некага сітуацыях… «Памятай, што ты ў сябе адна (адзін)!» І гэта сапраўды так. Глядзець сябе трэба абавязкова! І гэта зусім не праява эгаізму, як лічаць многія. А наадварот, клопат. Бо лепей папярэдзіць наступствы ад тых нерваў, што расходзяцца, чым пасля лячыць хваробы...

Толькі ж як стрымаць такую звыклую самую першую рэакцыю – «Аа-а-а-а-аа!»?!  У мяне пакуль не заўсёды атрымліваецца, але я над гэтым працую. А вы?!

Матэрыялы на сайце 24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце 24health.by.

200 0 34

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя. Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень. У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка». У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых». З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.). Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.