24.06.2020
24.06.2020

Расліны-лекары: вырошчваем і лечымся!

logo
Думкі ўслых
324 0150
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A
Напісаўшы яшчэ 29 студзеня матэрыял пра лекавыя ўласцівасці пакаёвых (хатніх) кветак, атрымала шмат водгукаў. Чамусьці прыгадала пра гэта ўчора – і вырашыла напісаць працяг. Распавесці і пра асабісты вопыт, і пра тое, што людзі кажуць, у тым ліку і даследчыкі гэтага пытання. Сёння – пра кветкі, якія ў мяне былі, маглі б быць, ёсць альбо… будуць яшчэ! 🙂
Пакаёвыя кветкі. Залаты вус.

Самы лекавы з лекавых – гэта, вядома ж, альяс. Яго здаўна вырошчвалі ў сялянскіх хатах менавіта з гэтаю мэтаю. Падчас журналісцкіх вандровак па раёнах, бывала, та-а-а-акія экземпляры бачыла! Якім не адзін дзясятак гадоў. Яно і зразумела: чым старэйшы альяс, тым больш у яго карысных уласцівасцяў. Некаторыя даследчыкі кажуць пра тое, што да трох гадоў расліну лепей не чапаць: не той эфект будзе…

Ёсць альяс і ў мяне… Раней усё парывалася выкінуць, бо стаіць такая рагаза на падваконні… Тады – адшчыкнуць адросткі і вырошчваць ужо іх, акуратна фарміруючы прыгожы куст. У выніку тая каракаціца яшчэ так і расце. Рукі проста да яе не даходзяць. Ну, і раптам спатрэбіцца ўсё ж… Раней і мы лячыліся альясам… Але няма ўжо маёй мілай мамачкі…

Думаю, многія памятаюць: каб атрымаць лепшыя лекавыя ўласцівасці гэтай расліны, варта лісце выкарыстоўваць не адразу, а на некалькі дзён пакласці ў халадзільнік. Але калі сіл няма цярпець боль, а палячыцца хочацца менавіта альясам, можна браць адразу.

Пакаёвыя кветкі. Альяс.

Каб пералічыць усю яго карысць, трэба шмат часу патраціць! І месца на партале! 🙂 Таму пра самае адмысловае! Лічыцца, што альяс умацоўвае імунітэт, паляпшае зрок, лечыць ад прастуды, дапамагае зажыўляць наступствы ўдараў, парэзаў, гнойных ранаў, дапамагае пры захворваннях скуры, рэгенеруе і амалоджвае яе, змагаецца з запаленнем і зудам… Абараняе ад УФ-промняў, дапамае пры сонечных апёках… І шмат-шмат чаго яшчэ!

Усё можна знайсці ў сеціве. Як і рэцэпты. Дадам яшчэ, што карысным з’яўляецца сок альясу. Менавіта яго здабываюць рознымі спосабамі з лісця.

Калісьці хтосьці (памятаецца цьмяна) даў нам калізію, больш вядомую, як залаты вус. І праўда, развядзенне вялікай колькасці вусоў, якія адыходзілі ад адной расліны, захапіла на доўгі час. Там ужо не гады існавання лічылі, а колькі «сустаўчыкаў» на «вусах». Ды яшчэ тыя адросткі-сцябліны абавязкова павінны былі быць фіялетавага колеру.

Пакаёвыя кветкі. Залаты вус.

Апёкі, язвы, ачышчэнне ранаў ад гною?! Гэта не толькі да альясу, але і да залатога вуса! А яшчэ яго прымяняюць пры парушэннях абмену рэчываў (цукровы дыябет альбо атлусценне), захворванні суставаў, страўніка… І – так, імунітэт ён таксама павышае. Так што, атрымліваецца, альяс і залаты вус – браты родныя. 🙂

Настоі робяць з лісця альбо «сустаўчыкаў». І, вядома ж, пры прыёме ўнутр сочым за ўласным станам. Раптам алергія ці іншыя праявы?! З асцярожнасцю прымяняем.

А трэцяя расліна ў гэтую цёплую кампанію – індыйская цыбуля (птушкамлечнік хвастаты). Чымсьці нагадвае мае любімыя амарылісы ды гіпеаструмы. Выгляд падобны: цыбуліна – і лісце з яе. Тут ужо мне падабалася сачыць, як расліна выпускала стрэлку. А затым на ёй распускаліся беленькія кветачкі. Прыгожа…

Пакаёвыя кветкі. Індыйская цыбуля.

Але гэтая расліна – ядавітая! Таму лісце не грызем, адвараў не робім… Толькі знешняе прымяненне!

Напрыклад, калі баліць галава, раяць сокам з лісця змазваць скроні. Калі радыкуліт альбо рэўматызм – расціраем лісце, змазваем паясніцу, ухутваемся шалікам і трываем пару гадзін. Але-але… Тут шмат што залежыць ад адчувальнасці скуры. Бо штосьці мне цьмяна памятаецца, быццам я пасля таго націрання… пяты кут шукала!

Было тое даўнавата. Індыйскую цыбулю мы аддалі ўжо. Так што стопрацэнтна не скажу. Асцярожней, словам. Бо камусьці і лісце хрэну нармалёва на паясніцу, а хтосьці і пяці хвілін не вытрымлівае…

А яшчэ індыйская цыбуля добра ачышчае паветра! Так што калі не думаеце яе выкарыстоўваць у лекавых мэтах, можна проста трымаць як кветку з такой уласцівасцю. Якая, да таго ж, прыгожа цвіце…

Даўняя любімая «забаўлянка» многіх – вырошчваць таўсцянку, больш вядомую па народнай назве «грашовае дрэва». Таксама была ў мяне. І ўжо няма. 🙂 Думаеце, мне грошы не трэба?! 🙂 Трэба! Але для гэтых мэтаў у мяне «даляравае дрэва» расце! Толькі пра яго – наступным разам.

Пакаёвыя кветкі. Таўсцянка.

А таўсцянка… Выдзяляе фінтанцыды, а таму: нармалізуе сон, паляпшае настрой і працаздольнасць, дапамагае змагацца з рэспіраторнымі хваробамі… Та-а-а-аак… Мабыць, давядзецца заводзіць па новай! 🙂

У народнай медыцыне яе выкарыстоўваюць для палягчэння стану пры апёках, дэрматытах, укусах насякомых, пашкоджаннях скуры, пазногцяў грыбком… Пры насмарку раяць змяшаць сок з лісця з вадой і альбо закапваць, альбо прамываць нос… Ну, гэта, як кажуць, на аматара. Каму што падыходзіць. У мяне, напрыклад, калісьці ад закапвання носа сокам альясу яшчэ горш рабілася…

Спецыялісты сцвярджаюць, што дапамагае грашовае дрэва і пры гемароі, і пры варыкозе, і ад прышчоў… Карацей, таксама вельмі карысная расліна! Ну, і на выгляд… З яе можна зрабіць нават… бансай! 🙂

Вось такія цудоўныя, а то і цудадзейныя расліны жывуць у нашых хатах ды кватэрах, а ў кагосьці, магчыма, і ў офісах. Праўда, цікава?! Працяг будзе…

Падпісвайцеся на наш канал у Telegram, групы ў Facebook, «УКантакце», у «Аднакласніках» – і будзьце ў курсе свежых навінаў! Толькі цікавыя відэа на нашым канале YouTube, далучайцеся!

Матэрыялы на сайце 24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце 24health.by.

324 0 150

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя.Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень.У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка».У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых».З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.).Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.