22.03.2022
22.03.2022

Сонечная казачка

logo
Адукацыя і выхаванне
70 050
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

Аднойчы Сонейка, напрацаваўшыся за доўгі летні дзень да знямогі, сабралося ісці на адпачынак. Зірнула задаволена на абагрэтую зямлю – уся гаспадарка дагледжана. Соладка пацягнулася і рушыла па небасхілу да вялікай гары, што ля возера. Кацілася-кацілася і раптам аж войкнула ад болю.

Што такое? Ды гэта ж зноў праменьчыкі заблыталіся ў галінках дрэў ( дзяўчаткі,  якія маюць доўгія валасы, добра ведаюць, як гэта балюча). Тузанулася Сонейка раз-другі – безвынікова. Счакаўшы хвілінку, клікнула:

— А ну, малеча, хуценька да мяне! – Ды дзе там! Праменьчыкі яшчэ больш развесяліліся – сплялі арэлі з гнуткіх  травінак ды дывай гушкацца, а іншыя ў сонечных зайчыкаў гуляюць, трэція карагодам вакол сунічнай палянкі  пусціліся.

Сонейку спаць ахвота, пазяхае, пацягваецца. Так, здаецца, і заснула б проста на небе. Але ж нельга: у сне сонца становіцца яшчэ больш гарачым – так і спапяліць зямлю нядоўга. Да таго ж сярпок месяца ўжо засвяціўся, яшчэ некалькі хвілінак – і зоркі зазіхацяць.

Сонейка і месяц

Што ж гэта будзе, калі людзі адразу ўсе свяцілы на небе ўбачаць – перапалохаюцца, замітусяцца, будуць зноў канец света прадказваць. Іх гвалт і лямант не дасць ні хвілінкі супакою. Паразважаўшы гэтак, Сонейка зноў памкнулася рушыць далей – і ні з месца!

Ну, тут ужо ніякага цярпення не хапае! Усердзілася Сонейка, схапіла сярпок  месяца, ды – жах  па сваім промням-валасам – і кінула іх у возера, а само хуценька за гару кульнулася і адразу ж заснула.

А возера аж заіскрылася. Забурліла вадзіца, водарасці імгненна ў рост пайшлі, а рыбы такую свістапляску ўсчынілі, што з вады ледзь не пад аблокі падскокваюць. Яно і зразумела – жывую сілу сонечныя  промні маюць.

Мяне завуць Лахнэска (казка)

Назаўтра Сонейка прачнулася рана-рана, а як жа – гэтулькі турбот – і спешна рушыла па нябеснаму шляху над возерам. Летні дзень пачынаецца, тут няма калі марудзіць. Але ўсе ж на адно толькі імгненне кінула вокам на возера, бы ў люстэрка…

…А вой! Ні праменьчыка! Сорам які!

Сонечнае возера

— Я ж лысае!..— Сонца залілося чырванню і – бачком-бачком – схавалася за бліжэйшую хмарку. Але ў хмарак свае справы – гэтая якраз дождж некуды нясе. Нельга іх затрымліваць. Што ж рабіць, як людзям на вочы паказацца?

Промні, канечне ж, часам дакучаюць – ніколі не сабраць іх у пару. Але ж у іх – уся яго краса. Ды і памагатыя добрыя – у кожную шчылінку прасочацца, кожнаму зярнятку пяшчоту сонейка данясуць. А што непаслухмянікі ды гарэзы – дык што ж ты зробіш…

А тут ужо і людзі на зямлі прачнуліся-заварушыліся. Са здзіўленнем у неба паглядаюць. Сонца лысае ды чырвонае – што за прыгода такая? Чаго чакаць ад такога сонца?

Як зайка Шустрык вясну сустракаў? (казка)

Кінуліся будзіць старую бабулю-знахарку – яна зёлкі розныя ведае, можа, і пра сонца што скажа. Пакуль яны да бабулі ў хату, Сонейка хуценька бух у возера. Яно нават не чакала такой удачы – промні шусь на сваё месца! Ведама ж, нябесныя жыхары, пазабаўляліся трошкі ў вадзіцы і досыць. Вынырнула Сонейка, падскочыла, па небе пакацілася. Светлае, прыгожае, промні жменяй рассыпае вакол.

Сонечны пейзаж

Бабуля-знахарка выйшла з хаты, пастаяла, паглядзела: усё як мае быць. – З чаго сыр-бор учынілі? Ідзіце, людцы, працуйце. Няма з-за чаго турбавацца.

З тых пор гэтая гісторыя час ад часу паўтараецца, бо Сонца ужо многа мільёнаў гадоў сагравае нашу зямлю.

А вада ў тым возеры, куды сонца кідае свае валасы-промні, так і засталася жывой вадой. Можа, хто-небудзь з вас яго і адшукае. Прыгледзьцеся, за якой гарой па-над возерам сонца спаць кладзецца.

Матэрыялы на сайце bel.24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце bel.24health.by

70 0 50

Нарадзілася 24 лютага 1970 г. у в. Ідолта на Міёршчыне ў сям’і настаўнікаў. У 1985 г. скончыла Мілашоўскую васьмігодку, у 1987 г. Міёрскую СШ № 2. У 1993 годзе скончыла філалагічны факультэт БДУ, аддзяленне беларускай і рускай мовы і літаратуры. Рэалістка з аптымістычным ухілам. Ці аптымістка з рэалістычным светаўспрыняццем. Бывае, жыццё ўносіць свае карэктывы. Працую і жыву ў Мінску. Першая казка была надрукаваная ў газеце «Сцяг працы» (Міёрскі раён) ў 1986 г. Казкі гучалі ў радыёперадачы «Рамантыкі», друкаваліся ў дзіцячых часопісах «Вясёлка», «Островок», «Городской газете», зборніках серыі «Беларуская аўтарская казка»: «Чароўныя пацеркі», «Вежа міру», «Залаты талер» (выдавецтва «Мастацкая літаратура»), у зборніку «Блакітная кніга ў творах беларускіх пісьменнікаў» (выдавецтва «Літаратура і Мастацтва»), у зборніках серыі «Школьная Бібліятэка» – у «Зборніку апавяданняў для пазакласнага чытання вучняў пачатковай школы» і «Пакліч у госці сонца». У серыі «Казкі ХХI стагоддзя» ў 2008 г. выйшла кніга «Прыгоды маленькай Машынкі», у 2012г. – аўтарскі пераклад на рускую мову; у 2013 г. (у выдавецтве «Мастацкая літаратура») – казачная аповесць «Незабыўныя сустрэчы з авечкай Адэляй, або adeljastar@tut.by»; у 2015г. – «Атракцыёны для Вадзянікоў» – былі і небыліцы пра жыццё надводнае і падводнае». У 2016 г. яна намінаваная на прэмію Цёткі, увайшла ў шорт-ліст. 2016-2017г. – актыўны ўдзел у рэспубліканскім сацыяльным праекце «Чытаем па-беларуску з Velcom».Казкі і апавяданні друкуюцца ў часопісе «Верасень», «Бярозка», «Вясёлка», «Буся», «Качели», гучаць на радыёканале «Культура» ў перадачы «ДНК» (Дасціпныя. Нястомныя. Кемлівыя.). Асобныя казкі ўключаныя ў склад зборнікаў «Беларуская зіма», «Беларуская вясна», «Беларускае лета», «Беларуская восень» (выдавецтва «Мастацкая літаратура»), у зборнікі з серыі «Нашы сімвалы» – «Зубры-гаспадары», «Буслава айчына», «Валошка і васілёк» – працяг гісторый пра авечку Адэлю. У 2019 г. у выдавецтве «Беларусь» пабачыла свет кніга «Прынцэса Алівія і «жабіны вочкі», у 2020 – «Рыцар Квых і «жабіны вочкі». https://www.youtube.com/watch?v=ibBUfMLrMIU Дыяблог. Пра літаратуру. Госць – Наталля Бучынская