11.12.2018
11.12.2018

Сярод жыццёвай мітусні…

logo
Думкі ўслых
144 030
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A
Дзяўчынка–школьніца нетаропка зайшла ў метро ў вагон цягніка, прысела на вольнае сядзенне. Дастала з торбачкі… Не, не тэлефон… Кнігу! Звычайную папяровую кнігу… І, не звяртаючы ўвагі на цікаўныя позіркі, пачала чытаць. А мне раптам падалося, што вакол яе… няма мітусні, няма людзей. Ёсць толькі астравок спакою. І яна, дзяўчынка, сам-насам з кнігаю.

Як часта мы спяшаемся кудысьці! На працу і з працы, у краму, у дзіцячы садок, школу, універсітэт… Абганяем адно аднаго ледзь не бегма, часцяком штурхаючы і нават не просячы прабачэння… Нам жа няма калі! Як быццам гэта ўсё растлумачвае… Ускочыць менавіта ў гэты цягнік, дагнаць менавіта той аўтобус, у якім ужо зачыняюцца дзверы… Здаецца, рух – гэта жыццё. Але ад такой напружанасці ўвечары сапраўды адчуваеш сябе лімонам, з якога выціснулі сок. Ці не так?!

Не, усё зразумела! Часцяком наш час разлічаны проста да секунды. А ўстаць раней… Не заўсёды хочацца, не заўсёды атрымліваецца. Нават калі тое «раней» – гэта ў літаральным сэнсе пяць хвілін. Затое калі больш-менш па часе ты паспяваеш… Якая ж гэта асалода – не бегчы на працу, а нетаропка прагуляцца. Круцячы галавой ва ўсе бакі, заўважаючы шмат цікавага… Параўноўваючы хуткаплыннае жыццё сталіцы з размераным жыццём свайго правінцыйнага гарадка.

У нашым Чэрвені, напрыклад, рэдка калі ўбачыш сароку. А тут, у Мінску, у раёне Каменнай Горкі іх – процьма! Такія цікавыя! Аднойчы заўважыла ў кустах нават дзве пары: дзве сарокі і два галубы. Яны засяроджана штосьці шукалі (і знаходзілі!) пад снегам.

А яшчэ па дарозе звычайна бачу адну і тую ж (???) варону. Ну, гэта са смехам – адну і тую ж. Але гэтая чорная птушка з вялікай дзюбай… увесь час нешта есць! Вось практычна кожную раніцу снедае ў адзін і той жа час, калі іду міма. Уяўляеце?! А колькі ўсяго цікавага можна згледзець за дзень, калі атрымліваецца не спяшацца! І на душы робіцца так спакойна і прыемна… І настрой такі… засяроджана-разважлівы.

Памятаю тыя жыццёвыя гісторыі, калі дарослыя дзеці, якія займаюцца разумовай працай, скардзіліся сваім бацькам ва ўзросце, як яны стамляюцца за дзень. А тыя шчыра не разумелі: ад чаго ж яны стамляюцца?! У агародзе ўвесь светлавы дзень без перадыху не шчыруюць… Падсобную гаспадарку не даглядаюць… Як можна стаміцца ад разумовай працы?! А вось можна! Я, напрыклад, на сабе, бывае, гэта адчуваю. І нават думка раз-пораз мільгае ў галаве: «Лепей бы вагон з чымсьці там разгрузіла, чым вось гэтае…» А вам такое знаёма?!

Што датычыцца ўласнага астраўка спакою сярод жыццёвай мітусні, дык адшукаць яго кожнаму з нас цалкам рэальна. Трэба толькі захацець. Зразумець, што тыя хвіліны развагі патрэбныя і карысныя. Яны дадуць не толькі душэўны спакой і, у рэшце рэшт, душэўнае здароўе, але і новыя сілы для наступнага старту ў вірлівае жыццёвае мора!

Ну што, паспрабуем?!

Матэрыялы на сайце 24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце 24health.by.

144 0 30

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя.Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень.У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка».У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых».З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.).Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.