20 Снежня
20.12.2018

Уцяпляемся?!

logo
Думкі ўслых
124 0 44
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

Ну вось ужо і ладны мінус завітаў да нас уначы. Ранкам таксама ён няблага адчуваўся, асабліва не дужа старанна ўхутанымі часткамі цела. І яшчэ быццам бы абяцаюць нам марозныя ночы, нават да Новага года. А калі на Каляды ды Вадохрышча маразы завітаюць традыцыйныя… Таму ў справе ўцяплення і захавання здароўя я ўжо задумалася… пра валёнкі!

Эх, якія яны былі ў маім маленстве! Да гэтага часу памятаю… Чорненькія, з галёшамі. І мяккія-мяккія! Ручной работы. Зусім не падобныя на фабрычныя каляныя. А без валёнак у нас тады было – ніяк! Узімку гурбы снегу па пояс, сумёты. І чым глыбей у снег, тым жа цікавей! Ну і што, калі яго поўна ў валёнках?! І не халодна зусім, а дужа весела! А тады – на печку іх! Сушыцца! І грэцца самой.

Мама расказвала, што мая бабуля Ксенія, родам са Смаленшчыны, таксама ўмела вырабляць валёнкі. І яны ў яе сапраўды атрымліваліся мяккімі. Зразумела ж, трэба было валодаць пэўнымі сакрэтамі майстэрства, каб зрабіць патрэбны памер. І далёка не ўсе ў бабулінай вёсцы маглі самі скатаць (як гэта там называлася) валёнкі сабе і сваім сямейнікам.

Заўсёды з захапленнем сачу за аповедамі пра шапавалаў з Дрыбінскага раёна Магілёўскай вобласці. Вось дзе сапраўды пераемнасць пакаленняў! Нават свая мова ў іх ёсць, якую іншым не зразумець… А якія вырабы выходзяць з-пад іх умелых майстравітых рук!

Ну і, вядома ж, уражваюць вырабы нашай Смілавіцкай валюшна-лямцавай фабрыкі, што на Чэрвеньшчыне. Не аднойчы як журналіст там была. І ведаю, што ручной працы таксама хапае, прычым цяжкай і бруднай. Нават не верыцца, што пасля яе выходзяць такія бялюткія вырабы для жанчын, аздобленыя вышыўкай, аплікацыяй ды іншым. Бы сапраўдныя творы мастацтва! А на фабрыцы ж таксама ёсць і пераемнасць традыцый, і змена пакаленняў.

Такія валёнкі грэюць не толькі ногі, але і душу. Таму і думаю ўжо над іх набыццём. Можа, праўда, не над вулічным, а над хатнім варыянтам. Замест тапачак. Бо дужа ўжо сцюдзёная падлога ўзімку ў нашай кватэры на першым паверсе над ледзяным падвалам. Вось і ходзіць такі сумны жарт… Што ўзімку любімы халат – гэта шуба, а любімыя тапачкі – валёнкі! І – ага! Ад каміна ў гарадской кватэры таксама не адмовілася б!

Магчыма, калі Чэрвень усё ж закідае снегам (быў, растаў, зараз зусім крыху засталося), у мяне будзе шанц нарэшце выгуляць узімку і свае светлыя боцікі з нубука, якія каторы год ляжаць без справы(і навошта іх набыла?!). Бо для іх трэба шмат снегу і мароз. Інакш пакрываюцца непрыгожымі плямамі, якія адчышчаюцца з цяжкасцю. Самае цікавае, што з такім колерам і мехавой апушкай яны здалёк якраз і глядзяцца, як валёнкі!

Праўда, не магу сабе ўявіць гэты абутак у метро, дзе і зараз, у мароз, на прыступках цэлыя лужыны ад расталага снегу, пасыпанага супрацьгалалёднай сумессю… Ад гэтага церпяць і скураныя боты… Вось і атрымліваецца, што «нубучныя» чакае прагулка толькі па нашаму мікрараёну. А яшчэ лепей – па сцежцы здароўя ў чэрвеньскім лесапарку!

Так што падчас маразоў памятаем пра шматслойнае адзенне, каб не замерзнуць і не пераахалодзіць арганізм больш, чым гэта дапушчальна. І ўцяпляем ногі! Валёнкамі ці іншым абуткам. Усім – цяпла ў любыя халады!

Матэрыялы на сайце 24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце 24health.by.

124 0 44

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя. Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень. У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка». У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых». З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.). Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.