25.06.2021
25.06.2021

Усміхніся, незнаёмы прахожы…

logo
Думкі ўслых
0 032
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

У культавай песні 1970-80-х спяваецца, вядома ж, «Азірніся, незнаёмы прахожы…» Але ў нас сёння размова менавіта пра ўсмешкі. Бо чарговы дзень цікавы нас напаткаў… І гэта – Дзень усмешак незнаёмым людзям! Так-так! Нягледзячы на пандэмію каранавіруса з абавязковым нашэннем ахоўных масак, анамальную спёку, калі дыхаеш ужо не праз раз, а праз тры… Усміхаемся, спадары, усміхаемся! 🙂 Падтрымліваем сябе ды іншых…

Усмешка. І прымусовая ўсмешка таксама карысная.

Спадзяюся, у многіх атрымалася пражыць цэлы дзень без крыўдаў?! Альбо яго нават і не заўважылі?! 🙂 І ўсё ж пераходзім да Дня ўсмешак… Магчыма, з ім будзе лягчэй. Бо даказана: нават калі мы прымушаем сябе ўсміхацца, настрой узнімаецца. І адбываецца гэта, дзякуючы сувязі «мозг-цела».

А цяпер давайце зірнем (па традыцыі) на карысць усмешак для здароўя. Вядома ж, яна ёсць. Думаю, многія нават адчувалі гэта. А калі не, ёсць шанц праверыць. Сёння.

Тое, што зараз нам усім вельмі патрэбна, – гэта ўмацаванне імунітэту, так?! Дасягаецца яно рознымі спосабамі. І, што самае цікавае, усмешка таксама робіць свой унёсак. Бо калі мы ўсміхаемся, смяемся, цела расслабляецца, узровень стрэсу зніжаецца, а імунітэт – умацоўваецца. А як даўно вы смяяліся бестурботна, цалкам аддаючыся такім эмоцыям?!

Усмешка. Смех і ўсмешкі ўмацоўваюць імунітэт.

Усмешка натуральным чынам умацоўвае мышцы твару, і гэта таксама бясспрэчна. Хаця многія жанчыны турбуюцца, што пры частым смеху з’яўляюцца маршчынкі ля вачэй. Але ж яны і без смеху з’яўляюцца… Аргумент?! А то ж! J Затое пасмяяліся – і фактычна зрабілі зарадку для твару.

Усмешкі і смех, апроч іншага, трэніруюць лёгкія, што таксама нам вельмі неабходна, асабліва падчас пандэміі каранавіруса. І няхай нашых усмешак фактычна не бачна за ахоўнымі маскамі (у тых, хто іх законапаслухмяна надзявае ў грамадскіх месцах), але ж па вачах бачна, усміхаецца чалавек альбо злуецца. Ці не так?!

А яшчэ ўсмешкі і смех аздараўліваюць сардэчна-сасудзістую сістэму і нават паляпшаюць абмен рэчываў.

Вось каб яшчэ гэта так выразна праяўлялася… Сёння пасмяяліся – заўтра не далічыліся кілаграмчыка-другога… Эх! На жаль, толькі мары… 🙂

Усмешка. Дапамагае палепшыць абмен рэчываў.

А як вы думаеце, колькі незнаёмых усміхнуцца ў адказ на вашу ўсмешку? Не ведаеце?! Я таксама не ведаю… Але кажуць, што рэагуюць многія. Вось і ёсць шанц сёння праверыць яшчэ і гэтую ўласцівасць усмешкі…

Галоўнае, падумалася, каб яе не прынялі за здзеклівую ці з’едлівую… 🙂 Але ж мы так не ўсміхаемся, праўда?! Тым больш – незнаёмым…

Я вось усміхаюся, гледзячы на прагноз надвор’я на бліжэйшыя дні. Няўжо спраўдзіцца?! І няўжо з суботы нас чакаюць ужо дажджы?! Магчымыя, невялікія, моцныя… Ды я гатовая ўсміхацца кожнаму незнаёмаму прахожаму, абы дачакацца гэтай радасці!

А вы ведаеце, што прыроджаная здольнасць усміхацца ёсць нават у нованароджаных?! А што 5-гадовае дзіця ўсміхаецца і смяецца да 300 разоў у суткі? А колькі дарослыя? Не паверыце! Усяго… 10-15 разоў. І як не прыгадаць вядомае з п’есы Аляксея Дударава, хаця і сказанае з іншай нагоды: «Будзьце як дзеці…»

Усмешка. Дзеці ўсміхаюцца да 300 разоў у суткі.

А вам спадабалася прытча пра бульбу, якую я пераказала ў матэрыяле пра дзень без крыўды?! На сёння таксама ёсць… Вось яна:

«У адной вёсачцы стаяў дом, аздоблены ўнутры тысяччу люстэркамі. Аднойчы адзін маленькі шчаслівы сабачка вырашыў яго наведаць. Ён радасна ўзбег па прыступках дома і зазірнуў унутр, махаючы хвосцікам.

Сабачка ўбачыў яшчэ тысячу такіх жа шчаслівых маленькіх сабачак, якія глядзелі на яго і таксама махалі хвосцікамі. Ён усміхнуўся – і люстраныя адлюстраванні ўсміхнуліся яму гэтак жа цёпла і прыязна. Сабачка захоплена падумаў: «Якое дзівоснае месца, тут мне ўсе радыя! Я буду часцей сюды прыходзіць і атрымліваць асалоду!»

У той жа вёсачцы жыў іншы сабачка. На жаль, ён быў нешчаслівы і заўсёды чакаў непрыемнасцяў. Ён пачуў пра дом шчаслівых сабачак і, у надзеі здабыць шчасце, таксама вырашыў яго наведаць. Яму так хацелася шчасця і радасці! Але ў глыбіні сваёй сабачай душы ён не верыў у свет, у якім могуць існаваць дружалюбныя сабакі.

Усмешка. Які пасыл у Сусвет, такі і адказ. Прытча пра сабаку.

Выскаліўшыся ў чаканні непрыемнасцяў, сабачка нізка апусціў галаву і прасунуў яе ў дзверы. Ён убачыў тысячы сабачак, якія глядзелі на яго нядобразычліва. Ён загыркаў і тут жа спалохаўся, бо ў адказ тысячы сабак загыркалі на яго. Пакідаючы дом, ён сам сабе думаў: «Якое жудаснае месца! Ніколі больш сюды не прыйду. Я так і ведаў, што нідзе няма на зямлі месца прыязнасці, радасці і шчасця».

Мы самі ствараем свой лёс. Усміхніся свету – і ў адказ свет усміхнецца табе!»

Ну што ж… Трымаем прытчу ў памяці і… Усміхаемся, спадарства, усміхаемся. І асабліва сёння – незнаёмым! 🙂

Матэрыялы на сайце bel.24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце bel.24health.by

0 0 32

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя.Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень.У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка».У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых».З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.).Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.