24.07.2021
24.07.2021

Велавандроўкі з Васілём Літвіным. Ч. 1. «Ты памятаеш, як усё пачыналася?!» (+відэа)

logo
Падарожжы
0 0104
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

... Калі ўсе маршруты складзеныя і вывераныя, ровар адрамантаваны і змазаны, аўсянка закупленая, праграміст Васіль Літвін з Чэрвеня прызначае дату ад’езду ў чарговую захапляльную велавандроўку. Ён цалуе на развітанне жонку Валянціну, абяцаючы выходзіць на сувязь штодня, цісне лапы катам Ныпелю і Пупсу, строга загадваючы ім быць сапраўднымі гаспадарамі да яго вяртанння. Затым спускаецца па лесвіцы з чацвёртага паверха да выхаду з пад’езда і… Па-а-а-а-а-ехалі!

Велавандроўкі. Веласіпед і рэчы.

Вось ужо 11 гадоў Васіль заўзята вандруе на ровары па цікавых мясцінах Беларусі і замежжа. Падарожжы бываюць кароткімі і працяглымі, але абавязкова – вельмі захапляльнымі і пазнавальнымі.

Падчас сёлетняга, па паўночным захадзе Беларусі, велавандроўнік пабачыў столькі, што вырашыў падзяліцца з намі па-мастацку зробленымі відэаролікамі, паказваючы кожны свой велатурыстычны дзень. І як жа хочацца пасля іх прагляду пабываць ва ўсіх тых мясіцнах, назвы многіх з якіх я нават і не чула!

І яшчэ больш хочацца, распрацаваўшы ўласны маршрут, махнуць на ім, таксама на ровары, ні пра што не думаючы!

І ўсё ж… Усё ж варта напачатку прыслухацца да спрактыкаванага чалавека з такім досведам. Які ровар лепей набыць? Што ўзяць з сабою? Як і дзе папаўняць запасы ежы і вады? А калі ровар зламаецца? А ў намёт кабан забрыдзе? І шмат-шмат іншых пытанняў, якія я задала Васілю Літвіну падчас нашай двухгадзіннай гутаркі.

Велавандроўкі. Васіль Літвін і яго маршруты.

І сёння мы распачынаем серыю публікацый «Велавандроўкі з Васілём Літвіным» з карыснымі лайфхакамі ад яго. Сачыце за публікацыямі, вандруйце разам з намі, праглядаючы відэаролікі і… Натхняйцеся на ўласныя падарожжы, шаноўныя сябры!

Васіль, прыгадваючы легендарную «Машыну часу»… Вы памятаеце, як усё пачыналася?! Калі адбылася ваша першая велавандроўка?

На ровары я вандрую з 2010-га года. Менавіта тады я набыў сучасны ровар, на якім можна падарожнічаць. Першыя велавандроўкі былі невялікімі – па Мінскай вобласці з сябрамі. І ў тым жа 2010-м я накіраваўся ў вялікі велапаход па Крыме, тады яшчэ ўкраінскім.

Яго арганізоўвалі для вялікай групы ўкраінскіх турыстаў. Я спісаўся з імі, і мы паехалі з кіраўніком. А на наступны год я паехаў па Крыме ўжо самастойна, у кампаніі з адным чалавекам. Сам планаваў маршрут, усё арганізоўваў. І вось ужо 11 гадоў катаюся (усміхаецца). Па розных краінах і па Беларусі.

Велавандроўкі. Васіль Літвін у замежжы.

А ў вас была ўжо да таго часу пэўная фізічная, веласіпедная падрыхтоўка?

Па шчырасці, я – чалавек, можна сказаць, неспартыўны. Але паколькі 11 гадоў катаюся, падрыхтоўка пэўная, вядома ж, ёсць.

А на самым пачатку?

На самым пачатку максімумам было – з’ездзіць у вёску Іванічы за 6 км ад Чэрвеня, на рэчку. І ўсё! (смяецца) Дарэчы, лічу, што ніякай асаблівай падрыхтоўкі не трэба, каб праязджаць па 50 км у дзень. З прыпынкамі, у сваё задавальненне.

ЛАЙФХАК АД ВАСІЛЯ ЛІТВІНА

Велавандроўкі – не для веларэкордаў. Яны павінны прыносіць максімум задавальнення менавіта ад нетаропкасці. Таму, плануючы маршрут, не варта закладваць вельмі вялікую адлегласць на кожны дзень і набіраць максімальную хуткасць нават пры ідэальным асфальце.

Круціце педалі, не спяшаючыся, стараючыся разгледзець максімум з таго, што трапляецца на шляху. Не лянуйцеся спыняцца, каб зрабіць фота чагосьці цікавага альбо зняць відэа.

Калі мы едзем у паход з намётам, з начоўкай і пры гэтым знаходзімся ў адпачынку, спяшацца не варта. Стаміліся – знайшлі прыгожае месца і спыніліся. Калі ёсць рэчка, возера, вадаём – цудоўна! Там можна пакупацца і заначаваць.

Велавандроўкі. З веласіпедам на плячы.

А ці памятаецца вам, колькі падчас першай велавандроўкі па Крыме накруцілі км? За колькі дзён?

Та-а-а-а-а-к… Гэта былі 10 дзён, па 70 км… Каля 700 км па паўночным беразе Крыма. Хачу зазначыць, што ў той велавандроўцы былі даволі падрыхтаваныя таварышы. Таму было крыху аванцюрна з майго боку адразу ж, без трэніроўкі, ехаць разам з імі, бо да гэтага ў вялікія паходы не ездзіў. І тут запісаўся да вопытных турыстаў.

Але яны мяне зразумелі, ставіліся вельмі добразычліва. Усё прайшло ўдала, мне спадабалася.

Васіль, а ці памятаюцца вам вашыя дзіцячыя ровары? Цікавасць да велавандровак, мабыць, з іх пачыналася…

Калі я наведваў дзіцячы садок, у мяне быў трохколавы «лісапед». Катацца ж на ім нескладана – сеў і паехаў. Жыў я тады з бацькамі ў горадзе Наваполацку.

У нас меўся гараж – за км ці два ад горада. І аднойчы бацька пайшоў туды. А я катаўся-катаўся па двары ды вырашыў: а паеду да яго ў гараж! І на трохколавым роварчыку (смяецца) паехаў па горадзе. Добра памятаецца, як бацькі мяне шукалі, як знайшлі і добра мне «ўламілі»…

Але, я так разумею, гэта не адбіла ў вас ахвоту катацца?! І ў свой час вы пераселі на дарослы ровар?!

Велавандроўкі. Васіль Літвін і яго ровар.

Памятаю, як навучыўся катацца на дарослым. Да гэтага мяне вучылі бацькі, сваякі… Як тады гэта рабілі? Пасадзяць дзіця на вялікі веласіпед тыпу «Школьнік» ці « Арляня»… Трымаюць за руль альбо сядло. Адпускаюць – я падаю…

А потым неяк я са сваім стрыечным братам пайшоў на вялізны луг, добра роўны. Ён катаўся на ровары, а я назіраў. Тады брат кажа: «Паспрабуй пракаціцца…»

Я сеў на той ровар. Хістаюся, руль туды-сюды… А луг жа вялікі. Хочаш – управа едзь, хочаш – улева… І не падаеш! І так за адзін раз я сам і навучыўся катацца…

Пасля гэтага ў мяне заўсёды быў ровар – гарадскі, звычайны. На ім я катаўся па горадзе, ездзіў на працу – і ў Наваполацку, і ўжо ў Чэрвені. Гэта быў звычайны веласіпед, і на ім я нікуды далёка не ездзіў.

Атрымліваецца – з роварам па жыцці?!

Так!

Велавандроўкі. Васіль Літвін з роварам па жыцці.

І зноўку вяртаемся да вашай першай вялікай велавандроўкі. Як збіраліся? Што бралі з сабой? Чаго не хапіла, што аказалася лішнім?

Ужо тады быў шырока распаўсюджаны інтэрнэт. Усё можна было пачытаць. Намёту (палаткі) тады свайго я не меў. Але паколькі ехаў з групай… Звычайна намёт бярэцца на 2-3 чалавекі. Што мне трэба было абавязкова набыць? Спальны мяшок і дыванок. Кіраўнік велапаходу напісаў, хто якія прадукты бярэ: «Ты – 2-3 бляшанкі тушонкі, – ты – кілаграм такіх і такіх крупаў…»

Першы раз я ўзяў вельмі шмат лішняй вопраткі: 2 курткі, пару швэдараў… А ехаў жа ў Крым, дзе цёпла…

ЛАЙФХАК АД ВАСІЛЯ ЛІТВІНА

Калі збіраецеся ў велавандроўку з групай, звычайна асноўныя рэчы для агульнага, так бы мовіць, карыстання размяркоўвае кіраўнік групы. Пры індывідуальнай базавым спісам лепей загадзя пацікавіцца ў інтэрнэце. А таксама варта ўявіць сабе вандроўку і прадумаць, ці ўсё з таго спісу вам спатрэбіцца. Вось спальнік і дыванок – абавязкова!

А калі едзеце на ровары, дзе знаходзяцца рэчы? У заплечніку?

Не-не! Як я раней ездзіў? Браў з сабой спецыяльны велазаплечнік, які называецца «велаштаны». Ён змяшчаецца на багажнік і звісае з яго злева і справа. У «штаніны» ты ўсё і складаеш. Гэта класічны мяшок для рэчаў, які выкарыстоўваецца ў складаных велапаходах.

Велавандроўкі. «Велаштаны».

А калі зараз ездзіў па Беларусі і летась па Турцыі… Ёсць такая модная тэма ў велатурызме, называецца «байкпакінг» (англ. «bikepacking»). Гэта такая ідэя ці канцэпцыя, якая прадугледжвае выкарыстанне некалькіх невялікіх сумак для раўнамернага размяшчэння грузу на ровары.

І ўвогуле, варта браць з сабой як мага меней рэчаў. Бо ў мяне няма тых вялізных «штаноў». І багажніка самога няма. Ёсць невялікая сумка пад раму і невялікая сумка пад сядло. Гэта спецыяльныя сумкі, якія прадаюцца. Людзі з Магілёва шыюць іх пад заказ – па памеры веласіпеднай рамы.

ЛАЙФХАК АД ВАСІЛЯ ЛІТВІНА

Калі вы ўжо вопытны, дасведчаны велатурыст і дакладна ведаеце, што вам спатрэбіцца ў паходзе, а што – не, тады варта скарыстацца байкпакінгам. У іншым выпадку лепей усё ж набыць для пачатку «велаштаны».

У апошні паход я ўзяў з сабой усяго 10 кг рэчаў – з вопраткай, прадуктамі, тэхнікай…

Гэта на колькі дзён?!

12 поўных. Улічваючы, што прадукты па дарозе можна дакупаць. І ўсё так кампактна размясцілася…

Велавандроўкі. Загрузка ровара.

З вышыні пражытых… 11 гадоў велапаходаў – што самае асноўнае? Што варта ўзяць з сабой, без чаго не абыдзешся зусім?

Ведаеце, бываюць такія велапаходы… Вось як летась, калі я быў у Турцыі. Калі едзеш ад гатэля да гатэля, галоўнае – узяць з сабой банкаўскую картку (смяецца). Ці наяўнасць – як хто прывык. А па Беларусі… Як мінімум, спатрэбіцца намёт, дыванок-«пенка», спальны мяшок, вопратка для халоднага надвор’я, куртка ад дажджу… Абавязкова – сродак ад камароў! Камары падчас маёй апошняй велавандроўкі мяне проста з’елі…

Абавязкова – аптэчку для сябе і рэмкамплект для ровара. Каб сабраць аптэчку, трэба мець пэўныя веды і ўсё той жа досвед велатурыста.

ЛАЙФХАК АД ВАСІЛЯ ЛІТВІНА

Калі вы – пачынаючы велавандроўнік, спіс для запаўнення аптэчкі лепей знайсці ў сеціве і прыпадабніць да сябе.

І вось тут – першае відэа ад Васіля Літвіна на яго ютуб-канале «Два каты і веласіпед» – як сабраць індывідуальную аптэчку.

І асобна, вы сказалі, «аптэчка» для ровара?!

Так! І рэмнабор для ровара. Там – запасныя камеры, заплаткі, клей… Залежыць ад таго, наколькі ты тэхнічна падкаваны ў рамонце свайго ровара. Калі ты – навічок, дык давядзецца, як што, альбо камусьці тэлефанаваць: «Забярыце мяне адсюль!»… Альбо выбіраць такі маршрут, дзе побач праходзіць электрычка… Альбо разлічваць на вялікія гарады, дзе можна знайсці майстэрню.

А калі ты ўжо больш-менш прафесіянал… Тады бярэш шмат запчастак, якія могуць спатрэбіцца. Там і ланцуг, і пакрышка… Парада тая ж: глядзець спіс у сеціве.

За гэтыя 11 гадоў што-небудзь спатрэбілася – вам ці ровару?!

Канешне! Сур’ёзных траўмаў у мяне не было (цьфу-цьфу-цьфу!) – такіх, каб у «хуткую» звяртацца, хаця падзенні здараліся. А банальныя пацёртасці, парэзы, удары… Прастыў я аднойчы – у велапаходзе па Расіі. Ну, палячыўся…

Гарэлкай з перцам?!

Не-не! (смяемся)

Дарэчы, а як са спіртным у велавандроўках?!

Велавандроўкі. Прывалы.

Калі адзін – вядома ж, не. Ніякага спіртнога! Бо трэба мець цвярозы розум і поўны кантроль. А калі з кампаніяй… Вось былі ў Крыме. Ну як жа не пакаштаваць крымскага віна?! Калі я ездзіў у велапаход у Партугалію, трэба было і мадэры, і парто пакаштаваць (смяецца). А там звычайна начуеш у гатэлі, так што трохі – можна.

А куды ж падзецца ровару пры начоўцы ў гатэлі? Як з ім можна падарожнічаць у транспарце – па Беларусі і ў замежжы? І дзе паспеў пабываць велападарожнік Васіль Літвін? Пра ўсё гэта і не толькі – наступным разам. Сачыце за нашымі публікацыямі і… Задавайце Васілю пытанні ў нашых групах у сацсетках!

Фота – з архіва Васіля Літвіна.

Матэрыялы на сайце bel.24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце bel.24health.by

0 0 104

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя.Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень.У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка».У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых».З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.).Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.