19.03.2021
19.03.2021

Жарсці па солі, альбо Не выпускаючы сальнічку з рук… :)

logo
Думкі ўслых
0 038
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

Пазнаёміўшыся з рознымі меркаваннямі да папярэдняга матэрыялу ў блогу «Думкі ўслых» пра шкоднасць солі і цукру, раблю выснову: мы, аказваецца, з большай лёгкасцю гатовыя адмовіцца ад цукру, чым ад солі. Праўда, пэўная доля хітрыкаў (без крыўдаў, я зараз і пра сябе!) у гэтым ёсць. Якая?!

Соль. Шкоднасць солі. Як мы абыходзім тэму цукру.

Нават калі не штодня, але саладзенькага мы да кавы-гарбаты хочам. І любім. І спажываем. 🙂 Супакойваючы сябе тым, што кава-гарбата ў гэтым выпадку без цукру. І атрымліваецца не поўная адмова, а толькі зніжэнне колькасці. Але і гэта, вядома ж, няблага. Так што – так трымаць! 🙂

Беларуска-расійскі герантолаг Кірыл Прашчаеў, сустрэча з якім у рэдакцыі газеты Медыцынскі веснік і інфармацыйнага партала Здаровыя людзі прымусіла мяне добра-такі задумацца, сярод парадаў даў такую: трэба «шкодныя» вугляводы (сярод іх цукар руліць) замяняць на «карысныя». У рэале, напрыклад, цукар – на мёд, фрукты, садавіну.

І я ўжо сабе ўявіла малюнак, як ем ківі, прыхлёбваючы з філіжанкі каву без цукру! 🙂 Не, эксперыменты з кавай я рабіла здаўна. Напрыклад, дадавала ў яе замарожаную вішню, кансерваваны ананас. Заменнікам лімона ў нас заўсёды была айва з уласнага лецішча. Праўда, перасыпаная цукрам – без гэтага яна і ў халадзільніку стаяць не будзе, не тое што ў цёплым месцы пад закруткай. Ірване дык ірване, забрадзіўшы! 🙂

Соль. Шкоднасць солі і цукру. Айва з цукрам.

Вельмі спадабался кава з мёдам! Асабліва, калі мёд свежы. А гэта, як вядома, таксама неблагі заменнік цукру. Праўда, падкрэслівае Кірыл Прашчаеў, калі мяняць лыжачку на лыжачку, а не лыжачку цукру на слоічак мёду! 🙂

Дык вось курс на зніжэнне солі таксама можна ўзяць. Правяраю зараз на сабе. І спадзяюся, што хтосьці далучыцца і ў гэтай справе. Якія першыя высновы? Сапраўды, падсольваць, а часам і перасольваць стравы – гэта прывычка. А яшчэ праўда і тое, што ўсё, кажучы простымі словамі, у нас у мазгах.

Па-першае, калі пачынаеш свядома думаць, што вось тут можна дадаць не палову лыжачкі солі, а зусім крыху… Кантроль – ён проста неабходны ў гэтай справе! Па-другое, калі ты вычытваеш на любімай прыправе, што соль там ужо ёсць. І праўда, навошта яшчэ? І канкрэтны прыклад з уласнага вопыту, зусім свежанькі.

Соль. Шкоднасць солі. Адмова альбо змяншэнне колькасці.

Гатую курыныя сцёгны ў духоўцы. Рэцэпт зусім просты. Размарожваем, прамываем пад халоднай вадой, абсушваем папяровым ручніком, уціраем прыправы (куркума – адна з любімых, але не адзіная). Загортваем у фольгу, змяшчаем на чугунную патэльню, ставім у разагрэтую да 180-200°С духоўку на 40 хвілін.

Курыца гатуецца ва ўласным соку. Ніякага маянэзу, смятаны, іншага соусу не вымагае. Мая курыца абыякавая нават да «папырскаць лімонным сокам»! 🙂 Праўда, вось зараз, перакладаючы на беларускую мову матэрыял нашага журналіста Валянціны Мохар пра цэліякію і глютэн, дзе ёсць рэцэпты, задумалася пра эксперымент з кунжутам.

Значыць, упэўніўшыся, што надпіс «соль» на пакеціку з прыправамі прысутнічае, этап націрання курыных сцёгнаў соллю гэтым разам прапускаю. І што ж у мяне атрымалася ў выніку?! На смак – ніякага адрознення! Зусім! Ну, і навошта мне было яшчэ тое націранне соллю? Шмат гадоў? Перабор! 🙂

Соль. Змяншэнне солі. Курыныя сцёгны з прыправамі без солі.

Дык вось калі пачынаеш думаць галавой – «Тут крыху недасыплю», «Сюды зусім не пакладу», новая рэальнасць прымаецца вельмі лёгка. Прынамсі, у мяне спрацоўвае. А ў вас?! 🙂

Дарэчы, як некаторыя даследчыкі тлумачаць тое, што мы ў большасці сваёй літаральна не выпускаем сальнічку з рук?! Бо соль выклікае прывыканне, узмацняе апетыт і нават уплывае на настрой чалавека! Памятаеце вэнджаную каўбаску?! 🙂 З’елі на свята – і задаволеныя…

Сцвярджаецца, што соль – гэта не толькі белая смерць, але і своеасаблівы наркотык. Таму і такія адчуванні. А пазбавіцца ад залежнасці – гэта ўсё роўна што спрабаваць пазбавіцца ад курэння. Маўляў, усе кідалі, але не ва ўсіх атрымлівалася доўга пратрымацца.

Соль. Првыканне. Адмова ад солі – як адмова ад курэння.

У сувязі з чым узгадваецца вядомы анекдот: «Кінуць паліць?! А што тут складанага? Я сам шмат разоў кідаў…» Хаця я насамрэч ведаю людзей, якія кінулі 20-30 гадоў таму… І больш – ніводнага разу. Рэспект такім і ўважуха!

Падумала ў гэтым накірунку. Ці сапраўды я так залежу ад солі? Ведаеце, а у свядомасці ўжо штосьці пачало мяняцца цягам апошніх тыдняў… Было б жаданне, як мне падаецца! А што думаеце вы?! 🙂

Матэрыялы на сайце bel.24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце bel.24health.by

0 0 38

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя.Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень.У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка».У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых».З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.).Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.