25 Лістапада
25.11.2018

Зіма Лістападаўна

logo
Думкі ўслых
148 0 42
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A
Усё імклівей да нас набліжаецца Яго Вялікасць Снежань. Літаральна праз пяць дзён мы сустрэнем Зіму-прыгажуню. І хочацца верыць, што не толькі каляндарную, але і самую сапраўдную. Ну, а пакуль да нас у госці завітала Зіма Лістападаўна! Прычым па-сур’ёзнаму так – другі раз за месяц.

… Прачынаюся ад таго, што ў пакоі светла. Няшчыльныя фіранкі добра прапускаюць святло з вуліцы. Прыгадаўшы ўчарашні прагноз на сёння, здагадваюся: выпаў снег! Падыходжу да акна… Так і ёсць! Яшчэ невялікі слой, але ўжо добра бела навокал. І адразу ж настрой адчувальна паляпшаецца.

Вельмі люблю пачатак зімы! Калі лёгкі марозік і гэткі ж лёгкі сняжок, сухі-сухі! Тады магу гуляць пад снегападам гадзінамі, і не надакучыць! А добра снежны Новы год люблю з самага дзяцінства!

Памятаю, як толькі мы пераехалі з вёскі Клінок, дзе я нарадзілася і жыла да дзевяці гадоў, у горад Чэрвень, напачатку здымалі хату. Але ў праекце ўжо быў пяціпавярховы дом, дзе жывём зараз. Хата стаяла крыху наводшыбе ад іншых. Непадалёк знаходзілася перакрыжаванне і пара вулічных ліхтароў. І вось да гэтага часу у мяне перад вачыма дзень, а дакладней – вечар 31 снежня.

Выбягаю за брамку – і захоплена ахкаю. Снег! Не, не так… СНЕЕЕЕЕЕЕГ!!! Вялізныя сняжынкі імкліва падаюць на зямлю ў святле ліхтароў. Відовішча заварожвае… Дарэчы, тады зусім не дзівіліся снегу на Новы год. Не тое што зараз… Калі лістапад нам сняжку падкідае, а снежань распускае лужыны…

У дзяцінстве мы вельмі актыўна каталіся на лыжах і каньках. Як у школе, падчас урокаў фізкультуры, так і дома – пасля ўрокаў і ў выхадныя. Яшчэ адзін сюжэт з дзяцінства ашчадна захоўвае памяць.

Снегу вельмі шмат. На агародзе, які далучаны да хаты, таўшчэзнае покрыва. Па кругу мы з братам наездзілі добрую лыжню. І вось няма большай забавы, як выйсці пакатацца на лыжах… а палове дзявятай вечара!

… Над уваходам вісіць вялізны ліхтар, з неба пазірае месяц. А я на сваіх невялікіх драўляных лыжах наварочваю кругі па агароду. І гэта так здорава!!! Хочацца яшчэ і яшчэ імкліва слізгаць па накатанай лыжні! Які тэлевізар?! Якія там гаджэты??? Вось яно, простае дзіцячае шчасце!

А канькі?! Памятаю свае першыя фігурныя, беленькія-беленькія! Тады на стадыёнах усіх школ абавязкова ставілі ўзімку хакейныя каробкі і залівалі лёд. Маразы ўпэўнена трымаліся на працягу ўсёй зімы. Хлопцы гулялі на лёдзе ў хакей, а мы, дзяўчаты, каталіся пад музыку. Прычым асабіста я наведвала два каткі: у сваёй другой школе (далёкі) і ў суседняй чацвёртай (бліжні). Эх, і весела ж было!!! І не хварэлі мы практычна на прастуду. Вось дзіва! Хаця і распарышся, а тады нясешся расхрыстанай па марозу… І снег на смак пакаштуеш, і лядзяш…

З цягам часу любоў да лыжаў гублялася. Прызнаюся шчыра: яе нават, можна сказаць, адбілі. У Магілёўскім педвучылішчы. Наш выкладчык фізкультуры Феліксаўна (як мы яе клікалі) ганяла нас на сваіх уроках добра. Узімку трэба было паспець у шэрагу першых прыбегчы па лыжы, бо калі пазней – нават прыблізна майго памеру лыжнага абутку не заставалася. І я нагадвала сама сабе Маленькага Мука з мульціка. Калі ішла ў “лыжах” без лыжаў…

Да трасы трэба было спускацца па драўлянай лесвіцы ў Падніколле. Там нас і прымушалі бегаць на час (з гэтым спраўлялася), падымацца “елачкай” угору (не маё), удзельнічаць у эстафетах… А тады, стомленым, трэба было ўздымацца па той бясконцай лесвіцы назад, да вучылішча. А калі прыступкі слізкія, а ў цябе абутак не па памеры… Ну якая ўжо тут любоў да лыжаў?!

Затое ў апошні час так і хочацца на іх пракаціцца. І на каньках таксама. Вось толькі няма дзе ў нас набыць лыжы-канькі. Гэта ў дзяцінстве іх прадавалася ў краме “Культтавары” (культурныя? культавыя?) безліч, на любы густ і памер. Браць напракат для мяне неяк не варыянт. А што, калі лыжы зламлю?! Было ўжо такое ў дзяцінстве. А канькі просяць вяртаць чыстымі і сухімі. Гэта з сабой яшчэ насіць вялізную анучу?! Так што цяпер прысутнічаю на лыжных спаборніцтвах толькі ў якасці фотакарэспандэнта… Гляджу на іншых аматараў…

Але ўсе праблемы, зразумела ж, вырашальныя. Было б жаданне і ў гэтым пытанні. Так што зараз галоўнае – каб снегу нам падкінула нябесная канцылярыя пабольш. А там з набыццём лыжаў-канькоў я што-небудзь прыдумаю. Абавязкова!

Матэрыялы на сайце 24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце 24health.by.

148 0 42

Рэдактар сайта, журналіст, блогер. Вышэйшая філалагічная адукацыя. Нарадзілася ў вёсцы Клінок Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці. З 1980 года жыву ў г.Чэрвень. У 1996 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Максіма Танка (дыплом з адзнакай) па спецыяльнасці «беларуская мова і літаратура». З 2003 па 2005 год па ўласнай ініцыятыве вучылася дыстанцыйна ў Еўрапейскай школе карэспандэнцкага навучання, маю пасведчанне аб заканчэнні курсу «Журналістыка». У журналістыцы – з 2001 года. Працавала загадчыкам аддзела пісьмаў і масавай работы, журналістам у газеце «Раённы веснік» (г.Чэрвень), уласным карэспандэнтам абласной газеты «Мінская праўда» па Чэрвеньскім, Уздзенскім і Старадарожскім раёнах. Шмат гадоў актыўна супрацоўнічала з газетамі «Звязда», «Голас Радзімы», «Народная газета», «Беларуская ніва», «Беларуская лясная газета», часопісам «Гаспадыня». З 2018 года – рэдактар беларускай версіі сайта «Здаровыя людзі», журналіст, аўтар блога «Думкі ўслых». З’яўляюся адным з аўтараў-укладальнікаў кнігі «Памяць. Чэрвеньскі раён», кніг «Матери Минщины» (абласны праект), «С любовью к детям» (рэспубліканскі праект). Аўтар першага ў Беларусі касмічнага інтэрв’ю (Міжнародная касмічная станцыя-Зямля) з касманаўтам Раскосмасу, ураджэнцам г.Чэрвеня Алегам Навіцкім (газета «Звязда», 2013 г.). Аўтар блогу на платформе bloger.by. У 2018 годзе прызнаная пераможцай першага рэспубліканскага творчага конкурсу на лепшае асвятленне ў сродках масавай інфармацыі і сацыяльных сетках лясной тэматыкі і дзейнасці органа дзяржаўнага кіравання ў намінацыі «За прасоўванне лясной тэматыкі ў сацыяльных сетках». Узнагароджана Дыпломам Міністэрства лясной гаспадаркі.