21.09.2021
21.09.2021

Лепісін і Быляк. Вітамінныя чалавечкі-3 (казка)

logo
Адукацыя і выхаванне
72 034
Памер шрыфта:
  • A
  • A
  • A

Вы памятаеце Лепісіна і Быляка, вітамінных чалавечкаў? Яны вынайшлі спосаб, як засцерагчы дзяцей ад алергіі, правялі майстар-клас па выцісканні соку з яблыкаў і апельсінаў. А сёння ратуюць яблыньку і вучацца пераадольваць страх.

Гісторыя 3

Лепісін хаваўся ад пякучага сонца пад яблыняй. Ён пацягваў са шклянкі яблычны сок і паглядаў на заклапочанага Быляка. Той хадзіў з задуменным выглядам вакол яблыні, падымаў вочы ўгору, падфутбольваў паданкі і нешта мармытаў пад нос.

— Слухай! – не вытрываў Лепісін, – досыць кругі наразаць. Хадзем пасядзім разам у цяньку.

— Чакай! Бачыш, я заняты.

Лепісін памаўчаў колькі хвілінак. Урэшце Быляк прысеў побач, дастаў з кішэні аловак і нататнік ды запісаў: “Яблыкі ападаюць!!!” І паставіў ажно тры тлустыя клічнікі.

— Яблыкі ападаюць! – паўтарыў ён з уздыхам, глянуўшы на Лепісіна.

— Дык можа, ім пара? Можа, яны спелыя?

Быляк моўчкі падняў з травы яблык, памыў яго вадой з бутэлькі і працягнуў Лепісіну. Той адкусіў кавалачак і скрывіўся.

— Ой, не! Не спелыя!

— І семкі ў іх – бачыш – белыя. А ў спелага яблыка яны бурыя.

— Дык чаго ж яны тады падаюць?

— Прычыны могуць быць дзве! – падняў угору палец Быляк. – Недахоп вады або празмерная колькасць вады ў глебе. А ўважаючы, якое сёлета засушлівае лета стаіць, можна меркаваць, што мы маем…

— Недахоп вады! – падсумаваў Лепісін. – І што рабіць?

— Паліваць! Дапаможаш?

— Яшчэ пытаешся! Вядома, памагу!

— Толькі май на ўвазе, – папярэдзіў Быляк, – каб паліць дрэўца, вады трэба куды больш, чым для кветак.

— Ведаю! Давай вёдры! – скамандаваў Лепісін.

— Ох і папрацавалі вітамінныя чалавечкі! Цягаць невялічкімі вядзерцамі ваду для вялікай яблыні не так і лёгка. Добра, што возера побач. Каб было весялей, пырскаліся! Палілі яблыню, прылеглі адпачыць.

— Гімнастыка штораніцы – гэта сіла! – разважаў Лепісін. – Так што мне тыя вёдры – лёгенькая размінка. А ты зноў задумаўся?

Быляк крыху павагаўся, а пасля спытаў:

— Слухай, як думаеш, страшна ім падаць з гэткай вышыні?

— Каму? – ажно папярхнуўся Лепісін.

— Каму, каму… Яблыкам! Як падумаю, што мне трэба было б з верхняй галінкі скочыць, ажно моташна робіцца!

Лепісін задраў галаву:

— Хто яго ведае… Можа і страшна… А давай паспрабуем!

— Давай! – згадзіўся Быляк. – А халаты белыя апранаць будзем? Гэта ж таксама эксперымент!

— Не, у халатах скакаць з дрэва небяспечна! Можна зачапіцца крысом.

Чалавечкі спрытна ўскараскаліся на галінкі, што былі не дужа высока ад зямлі. Паглядзелі ўніз.

— Ну як, галава не круціцца? – спытаў Лепісін.

— Здаецца, не. Ну што, разам?

— Разам. Раз! Два! Тры!

І яны разам скочылі. І ім спадабалася! Зноў і зноў залазілі вітамінныя чалавечкі на яблыню! Яны хутка асмялелі і скакалі ўжо нават з самых верхніх галінак. Праўда, не заўсёды ўдала. Адзін выцяў плячо, другі руку. Найбольш дасталося Лепісіну. Няўдала прызямліўшыся, ён і нагу выцяў, і падрапаў каленку. Быляк дапамог сябру дабрацца дамоў. Там яны трошкі паспрачаліся, чым лепш апрацаваць ранку: ёдам ці зялёнкай. Нават пазванілі ў 103 і запыталіся.

Перакісам вадароду! – адказалі ў “хуткай дапамозе”.

Драпіны прамылі перакісам і забінтавалі. А пасля запісалі ў нататнік заўвагу: “Садавіне лепш падаць з галінак ўвосень, калі пад дрэвам ужо дастаткова апалай лістоты”. А знаёмым дзецям параілі скакаць толькі з невысокіх дрэў і абавязкова апрацоўваць драпіны перакісам. Каб хутчэй загойваліся!

Гісторыя 1. Гісторыя 2

Матэрыялы на сайце bel.24health.by носяць інфармацыйны характар і прызначаныя для адукацыйных мэтаў. Інфармацыя не павінна выкарыстоўвацца ў якасці медыцынскіх рэкамендацый. Ставіць дыягназ і прызначае лячэнне толькі ваш урач. Рэдакцыя сайта не нясе адказнасці за магчымыя негатыўныя наступствы, якія ўзніклі ў выніку выкарыстання інфармацыі, размешчанай на сайце bel.24health.by

72 0 34

Нарадзілася 24 лютага 1970 г. у в. Ідолта на Міёршчыне ў сям’і настаўнікаў. У 1985 г. скончыла Мілашоўскую васьмігодку, у 1987 г. Міёрскую СШ № 2. У 1993 годзе скончыла філалагічны факультэт БДУ, аддзяленне беларускай і рускай мовы і літаратуры. Рэалістка з аптымістычным ухілам. Ці аптымістка з рэалістычным светаўспрыняццем. Бывае, жыццё ўносіць свае карэктывы. Працую і жыву ў Мінску. Першая казка была надрукаваная ў газеце «Сцяг працы» (Міёрскі раён) ў 1986 г. Казкі гучалі ў радыёперадачы «Рамантыкі», друкаваліся ў дзіцячых часопісах «Вясёлка», «Островок», «Городской газете», зборніках серыі «Беларуская аўтарская казка»: «Чароўныя пацеркі», «Вежа міру», «Залаты талер» (выдавецтва «Мастацкая літаратура»), у зборніку «Блакітная кніга ў творах беларускіх пісьменнікаў» (выдавецтва «Літаратура і Мастацтва»), у зборніках серыі «Школьная Бібліятэка» – у «Зборніку апавяданняў для пазакласнага чытання вучняў пачатковай школы» і «Пакліч у госці сонца». У серыі «Казкі ХХI стагоддзя» ў 2008 г. выйшла кніга «Прыгоды маленькай Машынкі», у 2012г. – аўтарскі пераклад на рускую мову; у 2013 г. (у выдавецтве «Мастацкая літаратура») – казачная аповесць «Незабыўныя сустрэчы з авечкай Адэляй, або adeljastar@tut.by»; у 2015г. – «Атракцыёны для Вадзянікоў» – былі і небыліцы пра жыццё надводнае і падводнае». У 2016 г. яна намінаваная на прэмію Цёткі, увайшла ў шорт-ліст. 2016-2017г. – актыўны ўдзел у рэспубліканскім сацыяльным праекце «Чытаем па-беларуску з Velcom».Казкі і апавяданні друкуюцца ў часопісе «Верасень», «Бярозка», «Вясёлка», «Буся», «Качели», гучаць на радыёканале «Культура» ў перадачы «ДНК» (Дасціпныя. Нястомныя. Кемлівыя.). Асобныя казкі ўключаныя ў склад зборнікаў «Беларуская зіма», «Беларуская вясна», «Беларускае лета», «Беларуская восень» (выдавецтва «Мастацкая літаратура»), у зборнікі з серыі «Нашы сімвалы» – «Зубры-гаспадары», «Буслава айчына», «Валошка і васілёк» – працяг гісторый пра авечку Адэлю. У 2019 г. у выдавецтве «Беларусь» пабачыла свет кніга «Прынцэса Алівія і «жабіны вочкі», у 2020 – «Рыцар Квых і «жабіны вочкі». https://www.youtube.com/watch?v=ibBUfMLrMIU Дыяблог. Пра літаратуру. Госць – Наталля Бучынская